Na het kampioenschap op het veld en promotie in de zaal gingen we naar de eerste klasse. Nieuwe tegenstanders, met jury en schotklok. Met hele mooie acties, strijd en veel doelpunten was het helaas een seizoen van nét niet.
Oefenwedstrijden hadden we tegen hele sterke tegenstanders, zoals de Belgische teams Minerva en Meeuwen en in Nederland TZ 1 en Synergo 1 om te wennen aan de snelheid en het fysiekere spel. De gelijkopgaande wedstrijd tegen mijn eigen vereniging Synergo kan ik me natuurlijk nog goed herinneren! Helaas ging het van 10-10 naar de einduitslag 12-10.
Een andere wedstrijd was die tegen Rust Roest, die na rust (9-9) we volledig uit handen gaven (21-16). Drie kwartier na de wedstrijd was ik nog steeds boos. En dat is me in al die jaren nog nooit overkomen!
Niet net niet
Regelmatig kwamen we een stuk of 6 doelpunten achter en knokten we ons terug. Of we startten heel scherp en kwamen hetzelfde aantal doelpunten voor, waarbij de tegenstander zich terug knokte. En net las het er dan om ging, juist op die momenten maakten we fouten, was er een onbegrijpelijke scheidsrechtelijke beslissing of hadden we gewoon pech.
Oké, bij de opdracht om de tegenstander even rustig te volgen en af te wachten, sprongen we vaak in. En andersom, als we druk moesten zetten, lieten we tegenstanders rustig aanleggen om te schieten. Dat werkt ook niet mee.
Net wel
We hadden ook gewonnen wedstrijden! De eerste helft veld bleven we in de eerste klasse door te winnen van de koploper NOVA (12-10), en de week erna tegen Rood Wit thuis (19-13).
In de zaal behaalden we in de thuiswedstrijd tegen Zwaluwen (28-22) onze enige punten in de zaal. Dit was ik vreemd genoeg alweer vergeten (bedankt Lars, voor de herinnering!).
Net niet
Onze allereerste wedstrijd in de zaal, in de eerste klasse tegen Victum, begon niet goed. Na een kwartier stonden we al met 10-2 achter. Een time-out en daarna herhaling in de rust (13-9) om de zenuwen opzij te zetten en vooral gewoon lekker te gaan korfballen zorgden voor een compleet ander Fortissimo! In de volle sporthal in Houten voelde het vele meegereisde publiek dat er iets zou gaan gebeuren. En we knokten ons terug tot 1 verschil. Helaas zorgde individuele kwaliteit van de tegenstander ervoor dat we het net niet redden (21-19).
Tegen SDO, de strijd tussen de kampioen en nummer-2 van vorig jaar, stonden we achter met 5-10. Langzaam kwamen we terug tot 11-13. Net niet dus.
Helemaal nét niet
Deze groep wedstijden was het meest zuur. Wedstrijden die we heel goed meekwamen en waarin het in de (aller)laatste momenten toch misging.
Tegen Elburg (17-16) was het in de laatste minuut pech voor ons toen Elburg de winnende doorloopbal scoorde.
Bij Animo uit (15-16) betekende een doorloopbal die echt wél snijden was het verlies in de laatste seconden in een verder fantastische wedstrijd.
En de gelijke stand uit tegen Woudenberg met nog 50 seconden op de klok. In onze aanval was 1 keer de korf raken genoeg voor een punt. Na lang spelen misten we de korf en raakten we de bal kwijt. Daarna kregen we een vrije bal tegen aan de andere kant: 18-17. In de thuiswedstrijd tegen Woudenberg leek het erop dat we het deze keer wel zouden redden, maar ook nu lukte het helemaal niet net (21-22).
En dan de laatste wedstrijd, EKVA thuis (21-22). We kwamen in de laatste 10 seconden gelijk. Maar in de tegenaanval van die 5 seconden kregen we toch een onmogelijk schot tegen, ongelooflijk!
Helemaal niet
Tegen de kampioen DOT was het beide keren helemaal niet (12-29 en 37-22, waarbij we wel de complimenten kregen er toch 22 tegen ze te scoren!
Net niet of net wel
Of het nu net wel of net niet was, voor het enthousiasme van het publiek maakte het allemaal niet uit. Ik vind het heel knap hoe Fortissimo 1 is blijven doorgaan! Week in, week uit dit soort moeilijke wedstrijden is wel heel leerzaam en geeft leuke wedstrijden (maar is tot op zekere hoogte slechts leuk). En ik houd helemáál niet van verliezen!
|
Verschil doelpunten |
Aantal wedstrijden |
|
+6 |
2 |
|
+2 |
1 |
|
0 |
0 |
|
-1 |
4 |
|
-2 |
3 |
|
-3 |
3 |
|
-4 |
5 |
|
-5 |
4 |
|
-7 |
1 |
|
-8 |
1 |
|
>15 |
2 |
Met een gemiddelde van -4,8 doelpunten hebben we het helemaal niet slecht gedaan eigenlijk. De eerste klasse was nog iets te moeilijk. We zaten dichtbij.
Ook zaten er veel mensen dichtbij: iedereen die heeft geholpen als juryvoorzitter, schotklokbediener, tijdwaarnemer en ondersteuner aan de jurytafel. En de schotklokken neerzetten en hier soms ook technische ondersteuning bij te geven als ze het even niet deden.
Omroepen, oplopen, scheidsrechter ontvangen, de scheidsrechters en natuurlijk de spelers, trainer en staf van S2. Vooral als je vanuit je eigen wedstrijd doorreed naar 1, terwijl niet iedereen op het formulier mocht.
En natuurlijk vooral iedereen die kwam kijken! Of we nu in Eindhoven speelden, in Geldermalsen, Veldhoven of Houten, elke wedstrijd was er publiek. Jullie bleven ons steunen, al moeten jullie vanaf de tribune net als ik ook veelvuldig hebben zitten zuchten en kreunen over het verloop van de wedstrijd.
Ik wil dus iedereen ontzettend bedanken voor jullie steun en hoop dat jullie er ook komend seizoen weer bij zijn! Bedankt en volgend seizoen?!
Sander